L-1B, uygun bir kuruluşun uzmanlık bilgisine sahip bir çalışanını yurt dışındaki şirketinden ABD’deki bağlantılı şirketine transfer etmesine imkân tanır. L-1A ile aynı kurumsal çerçeveyi paylaşır, ancak tamamen farklı bir soruya dayanır.
L-1A neyi yönettiğinizi sorar. L-1B ise ne bildiğinizi sorar.
Uzmanlık bilgisi (specialized knowledge); dilekçeyi sunan kuruluşun ürünü, hizmeti, araştırması, ekipmanı, teknikleri, yönetimi veya diğer faaliyetleri ile bunların uluslararası pazarlarda uygulanmasına ilişkin özel bilgiyi ya da kuruluşun süreç ve prosedürlerine ilişkin ileri düzeyde bilgi veya uzmanlığı ifade eder.
Belirleyici kelime “uzmanlık”tır. L-1B genel olarak nitelikli çalışanlara yönelik bir yol değildir ve kararlar bu ayrım üzerinden verilir.
USCIS yönergeleri sınırı, bilginin ayırt ediciliği ve aktarılmasının zorluğu üzerinden çizer.
Bilginin kuruluş ve sektör içinde ayırt edici veya nadir olduğu, kuruluşta edinilen ve başka birinin hızla kazanmasının zor olacağı önemli bir deneyime dayandığı, kuruluşa özgü sistem, yöntem veya ürünlerle ilgili olduğu ve bu bilginin ABD’li bir çalışana aktarılmasının ciddi ekonomik maliyet veya aksaklığa yol açacağı durumlarda uzmanlık bilgisi sayılma ihtimali yüksektir.
Yaygın kullanılan bir teknolojideki genel uzmanlık, olağan eğitim veya işe alım yoluyla kolayca edinilebilecek bilgi ya da çalışanın yaygın bir görevde yalnızca çok yetkin olması ise genellikle uzmanlık bilgisi sayılmaz.
Yaygın olarak kullanılan bir yazılım çerçevesinde çok başarılı olan bir mühendis niteliklidir. Dört yılını şirketin kendine özgü iç platformunu geliştirip sürdürmeye ayırmış, belgelenmemiş mimarisini bilen ve aylarca süren bir bilgi aktarımı olmadan yerine başkası konulamayan bir mühendis ise uzmanlık bilgisine sahiptir. Fark yetenekte değil, ayırt edicilikte yatar.
Bu şartlar L-1A ile aynıdır:
L-1A’da olduğu gibi uygun ilişkinin “süre boyunca devam etmesi” şartı, başvuru sırasında bir kez yapılan bir kontrol değil, süregelen bir koşuldur. Bir yatırım turu veya yeni bir yatırımcı nedeniyle ortaklık payının sulanması, şirket yapısını değiştiren bir birleşme veya devralma ya da yabancı şirketin faaliyetlerini sonlandırması, vize sahibinin günlük rolü ve uzmanlık bilgisi etkilenmese bile L-1B statüsünün dayanağını zayıflatabilir. Önemli şirket değişiklikleri, bir sonraki uzatma başvurusunda fark edilmek yerine gerçekleşmeden önce uygun ilişki açısından değerlendirilmelidir.
L-1A’da olduğu gibi bireysel bir L-1B dosyası genellikle ABD’deki işverenin USCIS’e sunduğu bir I-129 Formu dilekçesiyle başlar. ABD dışındaki bir vize sahibi için, ABD konsolosluğunda L-1 vize başvurusuna geçilebilmesi için önce dilekçenin USCIS tarafından onaylanması gerekir; bireysel bir başvuru sahibinin temel bir dilekçe olmadan doğrudan konsolosluğa vize başvurusu yapabildiği standart bir usul yoktur.
ABD’deki şirket I-129 Formu’nu sunar. USCIS dilekçeyi onayladıktan sonra vize sahibi, onaylanan dilekçeyle bir ABD büyükelçiliğine veya konsolosluğuna L-1 vizesi için başvurur. Uzmanlık bilgisi şartının karşılanıp karşılanmadığına USCIS karar verir; konsolosluk memuru ise kabul edilebilirlik dahil vize başvurusunu ayrıca değerlendirir. Dilekçenin onaylanması tek başına vizenin verileceğini garanti etmez.
Dilekçe sahibi statü değişikliği talep eden bir I-129 Formu sunabilir. Onaylanırsa vize sahibi, vize etiketi almadan L-1B statüsü kazanır; ayrı bir vize başvurusu yalnızca sonraki uluslararası seyahatler için gerekir.
Kuruluşun Blanket L onayı bulunuyorsa uzmanlık bilgisine sahip çalışanlar I-129S Formu kullanılarak bu yapı kapsamında değerlendirilebilir ve bireysel bir USCIS dilekçesi olmadan doğrudan konsolosluğa vize başvurusu yapabilir.
L-1B vizesinin birbirinden ayrı iki süresi vardır ve bunların karıştırılması sık rastlanan bir kafa karışıklığıdır.
L-1B statüsünü yurt dışında konsolosluk süreci ile alırsanız pasaportunuza basılan vize etiketinin geçerlilik süresi, genel olarak USCIS veya göçmenlik mevzuatı tarafından değil, vatandaşlığınıza ilişkin mütekabiliyet tablosu tarafından belirlenir. Türk vatandaşları için bu süre şu anda beş yıl, çok girişli ve mütekabiliyet ücreti olmaksızın uygulanmaktadır. Mütekabiliyet tabloları ülkeden ülkeye önemli ölçüde farklılık gösterir ve değişebilir; başvuru öncesinde her zaman doğrudan ABD Dışişleri Bakanlığı üzerinden teyit edilmelidir. Bundan bağımsız olarak, bu vizeyle ABD’ye her girişinizde Gümrük ve Sınır Koruma (CBP) tarafından I-94 Formu’na kaydedilen bir kabul süresi verilir. Bu süre temel dilekçenin geçerliliğine göre belirlenir; standart bir L-1B dilekçesi için vize etiketinin geçerliliğinden bağımsız olarak ilk etapta en fazla üç yıl verilir. ABD’de kalma hakkınız vizenin bitiş tarihine değil, I-94 tarihine ve dilekçenin kendi geçerlilik süresine bağlıdır.
L-1B statüsünü ABD’de bulunurken USCIS’e statü değişikliği başvurusu yaparak alırsanız ortada bir vize etiketi olmaz; statü doğrudan ve dilekçede onaylanan süre için (en fazla üç yıl) verilir. ABD’den çıkıp yeniden giriş yapmayı planlıyorsanız uluslararası seyahat için yurt dışındaki bir konsolosluktan ayrıca vize etiketi almanız gerekir.
Her iki durumda da uygun ilişki ve vize sahibinin uzmanlık bilgisi L-1B şartlarını karşılamaya devam ettiği sürece, aşağıda açıklanan beş yıllık yasal üst sınıra kadar ikişer yıla kadar uzatma alınabilir.
“Uzmanlık bilgisi”, genel ifadelerle değil kanıtlarla desteklenmesi gereken ve somut olgulara dayanan bir standart olduğundan L-1B dilekçeleri çoğu zaman daha sıkı incelenir.
2026’da iki değişiklik bu durumun sonuçlarını daha da önemli hâle getiriyor.
Birincisi, USCIS’in 5 Ağustos 2026 tarihli politika güncellemesinden bu yana memurlar, başvurunun uygunluğu ortaya koymadığı durumlarda önce ek belge talebi (RFE) göndermeden dilekçeyi reddedebilmektedir. Bir zamanlar ikinci şans işlevi gören RFE artık varsayılamaz. L-1B kadar yakından incelenen bir kategoride bu, hazırlık yükünün tamamını ilk başvuruya taşır.
İkincisi, üçüncü taraf bir iş yerinde görevlendirmeyi içeren dilekçeler ek yasal şartlara tabidir; bunlar arasında çalışanın ilişkisiz işveren tarafından esas olarak kontrol edilmeyeceğinin ve görevlendirmenin, dilekçeyi sunan işverene özgü uzmanlık bilgisi gerektiren bir ürün veya hizmetin sağlanmasıyla bağlantılı olduğunun gösterilmesi yer alır.
Avukatlık ücretlerinin yanı sıra bir L-1B dilekçesi, I-129 Formu’nda aynı “L” kategorisine girdiği için L-1A ile aynı USCIS resmi ücretlerini içerir:
Standart işverenler için 1.385 dolar; küçük işverenler (tam zamanlı eşdeğer 25 veya daha az çalışan) ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar için 695 dolar. Hem ilk dilekçelere hem de uzatmalara uygulanır.
500 dolar; yalnızca ilk dilekçelerde alınır.
26 veya daha fazla çalışanı olan işverenler için 600 dolar; daha küçük işverenler için 300 dolar; kâr amacı gütmeyen kuruluşlar muaftır.
Kapsamdaki L-1 dilekçe sahipleri için 4.500 dolar; kural olarak ABD’de 50 veya daha fazla çalışanı bulunan ve ABD’deki işgücünün yüzde 50’sinden fazlası H-1B, L-1A veya L-1B statüsünde olan işverenler. 9 Eylül 2026’dan itibaren aynı işverenle yapılan uzatmalar dahil kapsamdaki L-1 uzatma dilekçelerine de uygulanmaktadır.
2.965 dolar; 15 iş günü içinde işlem yapılmasını sağlar.
Bu rakamlar dönemsel olarak değiştiğinden başvuru öncesinde güncel USCIS ücret tablosundan teyit edilmelidir.
Bu sayfa Ekim 2026 başı itibarıyla günceldir; yalnızca genel bilgi sunar ve hukuki danışmanlık niteliği taşımaz.
Amerika göçmenlik hizmetleri, Celiksoy Law Firm, PC (San Diego, CA, ABD) tarafından sunulmaktadır.
Nitelik, işinizi ne kadar iyi yaptığınızla ilgilidir. Uzmanlık bilgisi ise bilginizin kuruluş ve sektör içinde ne kadar ayırt edici ve yerine konulmasının ne kadar zor olduğuyla ilgilidir. Yaygın teknolojilerle çalışan üstün başarılı bir mühendis niteliklidir. Kuruluşa özgü bir sistem hakkında nadir bilgiye sahip bir mühendis ise uzmanlık bilgisine sahiptir.
L-1B’de azami kalış süresi beş yıldır; L-1A’da ise yedi yıldır. L-1A’nın EB-1C ile örtüşmesi gibi L-1B’nin doğrudan bir göçmen vizesi karşılığı bulunmadığından bu üst sınır bir planlama tarihi olarak ele alınmalıdır.
Doğrudan götürmez. L-1B’nin karşılığı olan bir göçmen vizesi kategorisi yoktur. Kalıcı oturum genellikle PERM işgücü sertifikası içeren, işveren sponsorlu bir EB-2 veya EB-3 dilekçesi ya da kişinin şartları karşıladığı durumlarda EB-2 NIW gibi kendi adına başvuru yapılabilen bir yol gerektirir. L-1B’nin beş yıllık sınırı ve PERM sürecinin uzunluğu düşünüldüğünde bu konu geciktirilemez.
Hayır. L-1B de L-1A gibi çifte niyete (dual intent) izin veren bir kategoridir. L-1B statüsündeyken bir göçmen dilekçesi (örneğin EB-2 veya EB-3 I-140) ya da Adjustment of Status (ABD içinden Green Card) başvurusu yapmak, tek başına bu statüyü zayıflatmaz veya vize sahibinin girişte niyetini yanlış beyan ettiği izlenimini doğurmaz. Bu, göçmen olmayan niyetin esas alındığı E-2 gibi kategorilere göre gerçek bir avantajdır. L-1B’de eksik olan çifte niyet değil, L-1A’nın EB-1C ile örtüşmesi gibi doğrudan bir göçmen vizesi karşılığıdır; kalıcı oturum yolu EB-2, EB-3 veya EB-2 NIW gibi ayrı bir kategori üzerinden ve kendi takvimiyle ilerlemek zorundadır.
Hayır. 100.000 dolarlık ödeme şartı, belirli H-1B dilekçelerini düzenleyen Eylül 2025 tarihli başkanlık kararnamesinden kaynaklanır ve L-1B dilekçelerine uygulanmaz. Ancak L-1B dilekçeleri, kapsamdaki bir işveren tarafından sunulduğunda, 9 Eylül 2026’dan bu yana ilk dilekçelere ve uzatmalara uygulanan 4.500 dolarlık ayrı 9-11 Müdahâle ve Biyometrik Giriş-Çıkış Ücreti’ne tabi olabilir. Kapsamdaki işveren, genel olarak ABD’de elli veya daha fazla çalışanı bulunan ve ABD’deki işgücünün yarısından fazlası H-1B veya L-1 statüsünde olan işverendir.
Çünkü standart niteliğe dayalıdır ve pek çok dilekçe, ayırt ediciliği kanıtlamadan uzmanlık bilgisi iddiasında bulunur. En güçlü dilekçeler bilginin ne olduğunu, ne kadar az kişide bulunduğunu, edinilmesinin ne kadar sürdüğünü ve çalışanın yerine başkasını koymanın fiilen neye mal olacağını belgeler.
Yalnızca ek yasal şartlar karşılandığında; bunlar arasında çalışanın ilişkisiz işveren tarafından esas olarak kontrol ve denetim altında tutulmayacağı ve görevlendirmenin dilekçe sahibine özgü uzmanlık bilgisi gerektiren bir ürün veya hizmetle ilgili olduğu şartları yer alır. Bu tür görevlendirmelerin dikkatle yapılandırılması gerekir.
Görev gerçekten yönetici veya üst düzey yönetici görevine dönüştüğünde, zamanlama şartlarına bağlı olarak mümkündür. Bu bir evrak işi değildir; yeni görevin L-1A tanımlarını fiilen karşılaması ve değişikliğin gerçek bir kurumsal gelişme olarak belgelenmesi gerekir. Bu ayrım ciddiye alınmaya değer: L-1A, iki yıl daha uzun bir azami kalış süresi sunar ve L-1B’den farklı olarak kalıcı oturuma giden en doğrudan yollardan biri olan EB-1C ile doğrudan örtüşür. Uzmanlık bilgisine sahip bir çalışanın görevi gerçekten yönetici veya üst düzey yönetici görevine dönüştüyse, L-1B’nin beş yıllık sınırı bir kısıt hâline gelmeden çok önce yeniden sınıflandırma girişiminde bulunulması faydalı olabilir.
Çalışanınızın bilgisinin uzmanlık bilgisi sayılıp sayılmayacağını ve bunun nasıl belgelenebileceğini birlikte değerlendirebiliriz. Görüşme için randevu alabilir veya değerlendirme formunu doldurabilirsiniz.
