L-1A, uygun bir kuruluşun yurt dışındaki şirketinde görev yapan bir yöneticiyi veya üst düzey yöneticiyi ABD’deki bağlantılı şirketine transfer etmesine imkân tanır. Yıllık kota ve kura bulunmaz.
Yurt dışındaki şirket ile ABD’deki şirket arasında ana şirket, bağlı şirket, iştirak veya şube şeklinde uygun bir ilişki bulunmalıdır. Bu ilişkinin gerçek olması, ortaklık ve kontrol yapısıyla belgelenmesi ve kalış süresi boyunca devam etmesi gerekir.
Dilekçeden hemen önceki üç yıl içinde, yurt dışındaki uygun şirkette yönetici, üst düzey yönetici veya uzmanlık bilgisi gerektiren bir pozisyonda kesintisiz en az bir yıl çalışmış olmanız gerekir. Bu şart geriye dönük olarak oluşturulamaz. L-1 planlamasının, kimse taşınmayı düşünmeden bir yıl veya daha uzun süre önce başlaması gerekmesinin en yaygın nedeni budur.
Her iki şirketin de bu süre boyunca faaliyette olması, yani düzenli, sistemli ve kesintisiz biçimde mal veya hizmet sağlaması gerekir. Transferden sonra faaliyetlerini sonlandıran bir yabancı şirket, statünün dayanağını zayıflatır.
USCIS bu kavramları kartvizitlerde kullanıldığı şekliyle değil, kanundaki tanımlarıyla uygular.
Yönetici (managerial) pozisyon; kuruluşu, bir departmanı, alt birimi, fonksiyonu veya bileşeni yönetmeyi; diğer denetçi, profesyonel veya yönetici çalışanların işini denetleyip kontrol etmeyi ya da üst düzeyde asli bir fonksiyonu yönetmeyi; personel işlemleri üzerinde yetki sahibi olmayı veya fonksiyon yöneticisi için fonksiyonun günlük işleyişi üzerinde takdir yetkisine sahip olmayı ifade eder.
Üst düzey yönetici (executive) pozisyon ise kuruluşun veya önemli bir bileşeninin yönetimini yönlendirmeyi, hedef ve politikaları belirlemeyi, takdire bağlı kararlarda geniş bir hareket alanına sahip olmayı ve yalnızca daha üst düzey yöneticilerden, yönetim kurulundan veya hissedarlardan genel denetim almayı ifade eder.
Sık rastlanan bir hata: Bir projeyi yöneten ya da kıdemli ve yüksek nitelikli olmakla birlikte kimseyi denetlemeyen ve herhangi bir fonksiyonu yönetmeyen kişi bu tanımlardan hiçbirini karşılamayabilir. Fonksiyon yöneticileri kabul edilir, ancak fonksiyonun asli nitelikte olması ve kanıtların bunu açıkça ortaya koyması gerekir.
Danışmanlık, personel temini ve hizmet şirketleri L-1A vize sahiplerini çoğu zaman dilekçeyi sunan şirketin kendi ofisinde değil, müşterinin tesislerinde görevlendirir. Bu tek başına engel değildir; ancak USCIS’in yönetici ve üst düzey yönetici analizinin tamamında sorduğu soruyu gündeme getirir: İşi fiilen kim yönlendiriyor?
Vize sahibi esas olarak üçüncü taraf bir lokasyonda çalışıyorsa kanıtların, vize sahibinin istihdamı üzerindeki kontrolün müşteride değil dilekçeyi sunan kuruluşta kaldığını ortaya koyması gerekir: görevlerini belirlemek, performansını değerlendirmek ve işi yönlendirmek; yalnızca kişiyi yerleştirip geri çekilmek değil. Resmi olarak dilekçeyi sunan şirkette istihdam edilse bile işlevsel olarak müşterinin yönetim yapısına dahil olan ve onun tarafından denetlenen bir vize sahibi, pek çok fonksiyon yöneticisi iddiasını zayıflatan “işi fiilen kim yönetiyor” sorgulamasıyla büyük ihtimalle karşılaşır.
Bu analiz L-1B uzmanlık bilgisi dosyalarında daha belirleyicidir, ancak onlarla sınırlı değildir; şirket dışında görevlendirilen bir L-1A yöneticisi veya üst düzey yöneticisi de aynı şeyi göstermeye hazır olmalıdır: dilekçeyi sunan kuruluşun kendi hiyerarşisi içinden kullanılan, gerçek ve korunan bir yönetim yetkisi.
Uygun ilişkinin “kalış süresi boyunca devam etmesi” şartı, başvuru sırasında bir kez yapılan bir kontrol değil, süregelen bir koşuldur ve büyüyen bir şirketin olağan hayatında karşılaşılan gelişmeler bu koşulu riske atabilir.
Bazı durumlar tekrar tekrar karşımıza çıkar:
Bir yatırım turu, yeni bir yatırımcı veya ek bir ortak, günlük kontrol etkilenmese bile yabancı şirketin ABD şirketindeki payını (veya tersini) uygun ilişkinin kurulması için gereken eşiğin altına düşürebilir.
Şirket yapısındaki bir değişiklik, ilgisiz bir şirketle birleşme veya üçüncü bir tarafça devralınma, vize sahibinin günlük rolü hiç değişmese bile ilk dilekçenin dayandığı ortaklık ve kontrol zincirini koparabilir veya değiştirebilir.
Her iki şirketin de süre boyunca faaliyette kalması gerekir. Faaliyetlerini durduran, işini satan veya atıl hâle gelen yabancı bir ana şirket veya iştirak, ABD’deki faaliyet ne kadar başarılı olursa olsun L-1A statüsünün dayanağını zayıflatır.
Bu gelişmelerin hiçbiri statüyü kendiliğinden sona erdirmez, ancak her biri ilk dilekçenin onaylandığı olguları değiştirir. Önemli şirket değişiklikleri, özellikle ortaklık oranlarını veya şirket yapısını etkileyen her türlü gelişme, bir sonraki uzatma başvurusunda fark edilmek yerine gerçekleşmeden önce uygun ilişki açısından değerlendirilmelidir.
L-1A, ABD’de yeni bir ofis, yani ABD’de bir yıldan kısa süredir faaliyet gösteren bir şirket açmak için kullanılabilir. Bu, ABD pazarına açılan bir şirketin elindeki en kullanışlı araçlardan biridir ve en yakından incelenenlerden biridir.
Yeni ofis dilekçesinde kuruluşun yeterli fiziki işyeri temin edildiğini, vize sahibinin yurt dışında gereken çalışma süresini tamamladığını ve yeni ofisin onaydan itibaren bir yıl içinde bir yönetici veya üst düzey yönetici pozisyonunu destekleyecek hâle geleceğini göstermesi gerekir.
Yeni ofis L-1A’sı genellikle standart üç yıl yerine ilk etapta bir yıllığına verilir.
Asıl sınav uzatmadır. İlk yılın sonunda dilekçe sahibinin, ofisin fiilen ne yaptığını göstermesi gerekir: faaliyette olduğunu, ulaşılan personel sayısını, elde edilen geliri ve vize sahibinin artık küçük bir girişimin günlük operasyonel işlerini yürütmek yerine gerçekten yönetici veya üst düzey yönetici olarak görev yaptığını.
Yeni ofis dosyaları burada başarısız olur. Yılı her işi tek başına yapan bir çalışanla geçiren bir şirket, ilk iş planı ne kadar iyi olursa olsun uzatma aşamasında zorlanır. İlk yıl, en baştan uzatma kriterleri göz önünde tutularak yönetilmelidir.
Birden fazla uygun şirketi bulunan ve düzenli olarak transfer yapan kuruluşların her çalışan için ayrı bir I-129 Formu sunması gerekmez. Kuruluş şartları karşılıyorsa, yani genel olarak ABD’deki faaliyetleri, uygun şirket sayısı veya önceki L-1 onay geçmişi bakımından asgari eşikleri aşıyorsa, kuruluş yapısının tamamını kapsayan bir Blanket L onayı alabilir.
Onay alındıktan sonra yönetici, üst düzey yönetici veya uzmanlık bilgisi kriterlerini karşılayan çalışanlar, her transfer için ayrı bir USCIS dilekçesi olmadan genellikle doğrudan konsolosluğa L-1 vizesi başvurusu yapabilir. Bu, tekrarlanan bireysel başvuruların gerektireceği zaman ve maliyetin önemli bir kısmını ortadan kaldırır.
Blanket L, tek bir çalışanın dosyasıyla birlikte talep edilen bir şey değil, kuruluş düzeyinde verilen yapısal bir karardır. Zaman içinde tek bir kişiyi değil birkaç çalışanı transfer etmeyi bekleyen bir şirket için, eşiklerin belgelenmesi de hazırlık gerektirdiğinden erken aşamada değerlendirilmeye değer.
E-1 veya E-2’den farklı olarak bireysel bir L-1A dosyası genellikle ABD’deki işverenin USCIS’e sunduğu bir I-129 Formu dilekçesiyle başlar. ABD dışındaki bir vize sahibi için, ABD konsolosluğunda L-1 vize başvurusuna geçilebilmesi için önce dilekçenin USCIS tarafından onaylanması gerekir. Bireysel bir L-1A başvuru sahibinin, temel bir dilekçe olmadan doğrudan konsolosluğa vize başvurusu yapabildiği standart bir usul yoktur.
Bundan sonraki süreç vize sahibinin nerede bulunduğuna bağlıdır:
ABD’deki şirket I-129 Formu’nu USCIS’e sunar. USCIS dilekçeyi onayladıktan sonra vize sahibi, onaylanan dilekçe bilgileriyle yurt dışındaki bir ABD büyükelçiliğine veya konsolosluğuna L-1 vizesi için başvurur. L-1 kategorisinin şartlarının karşılanıp karşılanmadığına USCIS karar verir; konsolosluk memuru ise başvuru sahibinin vizeye uygun olup olmadığı ve ABD’ye kabul edilebilir olup olmadığı dahil olmak üzere vize başvurusunu ayrıca değerlendirir. Dilekçenin onaylanması tek başına vizenin verileceğini garanti etmez.
Dilekçe sahibi genellikle L-1A’ya statü değişikliği talep eden bir I-129 Formu sunabilir. USCIS statü değişikliğini onaylarsa vize sahibi, vize etiketi almadan L-1A statüsü kazanır. Vize sahibi daha sonra yurt dışına seyahat ederse ABD’ye dönmeden önce ayrıca L-1 vizesi başvurusu yapması gerekebilir.
Onaylı bir Blanket L dilekçesi bulunan kuruluş, uygun çalışanlar için farklı bir usul izler. İşveren, vize sahibini onaylı blanket dilekçe kapsamında sınıflandırmak için I-129S Formu’nu kullanır; ABD dışındaki vize sahibi de ABD konsolosluğuna L-1 vizesi için başvururken I-129S’i ve blanket onay belgelerini sunabilir.
Bu nedenle pratikteki ayrım önemlidir: Standart bireysel bir L-1 dilekçesinde USCIS, vize sahibi yurt dışında vize başvurusu yapmadan önce I-129 Formu hakkında karar verir; Blanket L sürecinde ise kuruluş blanket onayı zaten almıştır ve bireysel vize sahibi I-129S süreciyle ilerler.
L-1A vizesinin birbirinden ayrı iki süresi vardır ve bunların karıştırılması sık rastlanan bir kafa karışıklığıdır.
L-1A statüsünü yurt dışında konsolosluk süreci ile alırsanız pasaportunuza basılan vize etiketinin geçerlilik süresi, genel olarak USCIS veya göçmenlik mevzuatı tarafından değil, vatandaşlığınıza ilişkin mütekabiliyet tablosu tarafından belirlenir. Türk vatandaşları için bu süre şu anda beş yıl, çok girişli ve mütekabiliyet ücreti olmaksızın uygulanmaktadır. Mütekabiliyet tabloları ülkeden ülkeye önemli ölçüde farklılık gösterir ve değişebilir; başvuru öncesinde her zaman doğrudan ABD Dışişleri Bakanlığı üzerinden teyit edilmelidir. Bundan bağımsız olarak, bu vizeyle ABD’ye her girişinizde Gümrük ve Sınır Koruma (CBP) tarafından I-94 Formu’na kaydedilen bir kabul süresi verilir. Bu süre temel dilekçenin geçerliliğine göre belirlenir; standart bir L-1A dilekçesi için vize etiketinin geçerliliğinden bağımsız olarak ilk etapta en fazla üç yıl (yeni ofis için bir yıl) verilir. ABD’de kalma hakkınız vizenin bitiş tarihine değil, I-94 tarihine ve dilekçenin kendi geçerlilik süresine bağlıdır; yani beş yıllık bir vize tek başına daha kısa bir kalış süresini uzatmaz.
L-1A statüsünü ABD’de bulunurken USCIS’e statü değişikliği başvurusu yaparak alırsanız ortada bir vize etiketi olmaz; statü doğrudan ve dilekçede onaylanan süre için verilir (standart dilekçede en fazla üç yıl, yeni ofiste bir yıl). ABD’den çıkıp yeniden giriş yapmayı planlıyorsanız uluslararası seyahat için yurt dışındaki bir konsolosluktan ayrıca vize etiketi almanız gerekir.
Her iki durumda da uygun ilişki ve vize sahibinin görevi L-1A şartlarını karşılamaya devam ettiği sürece, aşağıda açıklanan yedi yıllık yasal üst sınıra kadar ikişer yıla kadar uzatma alınabilir.
L-1A, çok uluslu şirket yöneticilerine yönelik birinci tercih göçmen vizesi kategorisi olan EB-1C ile büyük ölçüde örtüşür. EB-1C işgücü sertifikası gerektirmez ve en avantajlı tercih kategorisinde yer alır.
L-1A ayrıca göçmen olmayan kategorilerin çoğunda bulunmayan yapısal bir avantaja sahiptir: çifte niyete (dual intent) izin veren bir kategoridir. L-1A statüsündeyken kalıcı oturum için girişimde bulunmak, yani I-140 göçmen dilekçesi ve hatta Adjustment of Status (ABD içinden Green Card) başvurusu yapmak, tek başına bu statüyü zayıflatmaz ya da vize sahibinin girişte niyetini yanlış beyan ettiği yönünde bir karine oluşturmaz. Bu durum, izin verilen kalış süresinin sonunda ABD’den ayrılma niyetini esas alan ve kalıcı oturum girişiminin göçmen olmayan statüyü karmaşık hâle getirebildiği E-2 gibi kategorilerden farklıdır.
Yurt dışında gerçek bir işletmesi olan bir kurucu veya üst düzey yönetici için L-1A’dan EB-1C’ye geçiş, kalıcı oturuma giden en sorunsuz yollardan biridir. Benzer bir ilerleme imkânı sunmayan E-2 ile L-1A karşılaştırılırken belirleyici olan çoğu zaman bu yapısal avantajdır.
Avukatlık ücretlerinin yanı sıra bir L-1A dilekçesi, en baştan bütçelenmesi gereken çeşitli USCIS resmi ücretlerini de içerir:
Standart işverenler için 1.385 dolar; küçük işverenler (tam zamanlı eşdeğer 25 veya daha az çalışan) ve kâr amacı gütmeyen kuruluşlar için 695 dolar. Hem ilk dilekçelere hem de uzatmalara uygulanır.
500 dolar; yalnızca ilk dilekçelerde alınır, uzatmada tekrar alınmaz.
26 veya daha fazla çalışanı olan işverenler için 600 dolar; daha küçük işverenler için 300 dolar; kâr amacı gütmeyen kuruluşlar muaftır. Hem ilk başvurulara hem de uzatmalara uygulanır.
Kapsamdaki L-1 dilekçe sahipleri için 4.500 dolar; kural olarak ABD’de 50 veya daha fazla çalışanı bulunan ve ABD’deki işgücünün yüzde 50’sinden fazlası H-1B, L-1A veya L-1B statüsünde olan işverenler. 9 Eylül 2026’dan itibaren bu ücret, aynı işverenle devam eden vize sahiplerine yönelik uzatmalar dahil olmak üzere kapsamdaki L-1 statü uzatma dilekçelerine de uygulanmaktadır.
2.965 dolar; 15 iş günü içinde işlem yapılmasını sağlar.
Kapsam dışındaki standart büyüklükte bir işverenin premium processing olmadan sunduğu ilk L-1A dilekçesi için yalnızca resmi ücretler genellikle yaklaşık 2.485 dolardır; kapsamdaki bir işveren için aynı dilekçe yaklaşık 6.985 dolar tutar. Bu rakamlar dönemsel olarak değiştiğinden başvuru öncesinde güncel USCIS ücret tablosundan teyit edilmelidir.
Bu sayfa Ekim 2026 başı itibarıyla günceldir; yalnızca genel bilgi sunar ve hukuki danışmanlık niteliği taşımaz.
Amerika göçmenlik hizmetleri, Celiksoy Law Firm, PC (San Diego, CA, ABD) tarafından sunulmaktadır.
Tek bir cevabı yoktur; çünkü süre izlenen yola, dilekçeyi inceleyen hizmet merkezine ve başvurunun standart bir transferden daha yakından incelenen yeni ofis dilekçesi olup olmadığına bağlıdır. USCIS, I-129 Formu için hizmet merkezi bazında güncel işlem süresi aralıklarını yayımlar; bu süreler bir yıl içinde birkaç ay değişebileceğinden önceki dosyalardan yola çıkılarak varsayılmamalı, başvuru sırasında kontrol edilmelidir. Konsolosluk süreleri ise esas olarak ilgili konsoloslukta mülakat randevusu bulunabilirliğine bağlıdır.
Sizin kontrolünüzde olan ve genellikle yayımlanan ortalamalardan daha belirleyici olan iki etken vardır:
Premium processing. Ek ücret karşılığında 15 iş günü içinde işlem yapılmasını (onay, ret veya ek belge talebi) yapılmasını sağlar, ancak dosyaya uygulanan esasa ilişkin standardı değiştirmez. Yeni ofis dilekçeleri dahil USCIS’e sunulan L-1A dilekçeleri için kullanılabilir; doğrudan konsolosluğa yapılan ilk başvurularda kullanılamaz.
Dosyanın kalitesi. Gecikmelerin en yaygın nedeni sıradaki yer değil, eksik kanıtlardır; özellikle net biçimde belgelenmemiş bir şirketler arası ilişki veya kanuni tanımlarla tam örtüşmeyen bir yönetici ya da üst düzey yönetici görev tanımı. Yeni ofis dilekçeleri, ilk başvuru nasıl işlem görmüş olursa olsun uzatma aşamasında ek incelemeyle karşılaşır; bu nedenle başvurunun hızından çok içeriği önemlidir.
Evet, bu yeni ofis yoludur. Fiziki işyerinin temin edildiğini, yurt dışındaki bir yıllık uygun çalışma sürenizi ve bir yıl içinde yönetici veya üst düzey yönetici pozisyonunu destekleyecek inandırıcı bir planı göstermeniz gerekir. Yabancı şirketin faaliyetini sürdürmesi ve ilk yılın uzatmanın gerektirdiği somut sonuçları üretmesi gerekir.
L-1A’da azami kalış süresi yedi yıldır; yeni ofis dilekçeleri genellikle ilk etapta bir yıl, standart dilekçeler üç yıl için verilir ve ikişer yıllık dönemlerle uzatılabilir. Bu üst sınır gerçek bir kısıttır; bu yüzden kalıcı oturum planlaması altıncı yılda değil, erken başlamalıdır.
Dilekçeden önceki üç yıl içinde kesintisiz bir yıl olması gerekir. Hemen önceki yıl olması şart değildir; bu da daha önce başka bir statüyle ABD’de zaman geçirmiş kişilere belirli bir esneklik sağlar.
L-1A yönetici ve üst düzey yöneticilere yöneliktir, en fazla yedi yıl kalışa izin verir ve EB-1C ile doğrudan örtüşür. L-1B uzmanlık bilgisine sahip çalışanlara yöneliktir, beş yıla izin verir ve eşdeğer bir göçmen vizesi kategorisi yoktur. Kategori, arzu edilen sonucu değil, fiili görevi yansıtmalıdır.
Hayır. Bu ücret Eylül 2025 tarihli başkanlık kararnamesinden kaynaklanır ve belirli H-1B dilekçelerine uygulanır. Ancak 9 Eylül 2026’da yürürlüğe giren ayrı bir nihai kural, kapsamdaki işverenlerin sunduğu H-1B ve L-1 dilekçelerinde 9-11 biyometrik ücretini zorunlu kılar; kapsamdaki işverenler, genel olarak ABD’de elli veya daha fazla çalışanı bulunan ve çalışanlarının yarısından fazlası H-1B veya L statüsünde olan işverenlerdir.
L-2 statüsündeki eşler, statülerinin bir sonucu olarak genellikle çalışma hakkına sahiptir. 21 yaşından küçük çocuklar eşlik edebilir ve eğitim alabilir, ancak çalışma izinleri yoktur.
Şirket yapınızın, görev tanımınızın ve gerekiyorsa yeni ofis planınızın L-1A şartlarını nasıl karşılayabileceğini birlikte değerlendirebiliriz. Görüşme için randevu alabilir veya değerlendirme formunu doldurabilirsiniz.
