H-1B, uzmanlık gerektiren meslekler için geçici bir vize kategorisidir. Bu meslekler, yüksek düzeyde uzmanlaşmış bir bilgi birikiminin teorik ve pratik olarak uygulanmasını ve ilgili uzmanlık alanında en az lisans derecesine veya denkliğine sahip olmayı gerektiren pozisyonlardır.
Bir pozisyon, görevleri yüksek düzeyde uzmanlaşmış bilginin teorik ve pratik uygulamasını gerektiriyorsa ve pozisyon olağan olarak doğrudan ilgili bir uzmanlık alanında en az lisans derecesi veya denkliğini gerektiriyorsa genellikle uzmanlık gerektiren meslek sayılır. USCIS, fiili pozisyonu, işverenin şartlarını, sektör uygulamalarını ve dilekçeyle sunulan kanıtları değerlendirir.
Güncel kararlarda iki ifade belirleyicidir. “Doğrudan ilgili” ifadesi, belirli bir uzmanlık alanı olmayan genel bir diplomanın dilekçeyi desteklemesinin pek mümkün olmadığı anlamına gelir. “Belirli uzmanlık alanı” ifadesi ise gereken eğitim alanı ile görevler arasındaki bağlantının varsayılmaması, gösterilmesi gerektiği anlamına gelir.
Vize sahibinin gereken dereceye, yabancı muadiline veya bir diploma değerlendirmesiyle ortaya konan eşdeğer deneyime sahip olması gerekir. İşverenin de başvurudan önce ücret ve çalışma koşullarına ilişkin yükümlülüklerini taahhüt eden, Çalışma Bakanlığı tarafından onaylanmış bir Çalışma Koşulları Başvurusu (Labor Condition Application – LCA) alması gerekir.
H-1B yıllık sayısal kotaya tabidir; ABD’de yüksek lisans veya daha üst bir dereceye sahip vize sahipleri için ayrı bir kontenjan bulunur.
İşverenler belirli bir dönemde elektronik kayıt yapar ve seçimler bu kayıtlar arasından gerçekleştirilir. Şubat 2026’da yürürlüğe giren kural uyarınca seçim artık tamamen rastgele değildir; daha yüksek ücret seviyesindeki pozisyonlar için yapılan kayıtların seçilme ihtimali daha yüksektir. Yalnızca seçilen kayıtlar tam dilekçe başvurusuna geçebilir.
Şartları karşılamak ile seçilmek farklı şeylerdir. Bu, H-1B’nin temel çerçevesidir ve hiç kimsenin planını yalnızca H-1B üzerine kurmaması gerektiğinin nedenidir. Şartları eksiksiz karşılayan ve güçlü bir işvereni olan bir vize sahibi de seçilmeyebilir.
Bu alan olağan dışı biçimde değişken olmuştur ve her plan yeni değişiklik ihtimalini hesaba katmalıdır.
19 Eylül 2025’te imzalanan bir başkanlık kararnamesi, belirli yeni H-1B dilekçelerine, genel olarak konsolosluk bildirimi gerektiren ve ABD dışında bulunan vize sahiplerine ilişkin dilekçelere önemli bir ek ödeme getirdi. Kararname Eylül 2026’da Eylül 2027’ye kadar uzatılmıştır; ancak ödeme şartını iptal eden federal mahkeme kararları nedeniyle 100.000 dolarlık ödeme Ekim 2026 başı itibarıyla tahsil edilmemektedir. Hükümetin temyiz başvurusu hâlâ sürmektedir ve ilgili mahkeme kararlarının ileride kaldırılması hâlinde ödeme yeniden yürürlüğe girebilir. Bu nedenle durum başvurudan hemen önce teyit edilmelidir.
10 Ağustos 2026’da yayımlanan ve 9 Eylül 2026’da yürürlüğe giren nihai kural, kapsamdaki işverenlerin H-1B ve L-1 dilekçeleri için bu ücreti ödemesini zorunlu kılmaktadır. Kapsamdaki işveren, genel olarak ABD’de elli veya daha fazla kişi istihdam eden ve çalışanlarının yarısından fazlası H-1B, L-1A veya L-1B statüsünde olan işverendir. Kalış süresi uzatması talep etmeyen değişiklik (amended) dilekçelerine uygulanmaz.
25 Ağustos 2026’da ABD İç Güvenlik Bakanlığı (DHS), kotaya tabi H-1B dilekçeleri için ek bir ücret önerdi; kamuoyu görüş süresi 24 Eylül 2026’da sona erdi. Bu sayfanın tarihi itibarıyla bu düzenleme henüz bir öneri niteliğindedir.
Gidişat açıktır: H-1B sponsorluğu giderek daha pahalı ve daha öngörülemez hâle geliyor. İşverenler bütçe ve planlarını buna göre yapmalı, bireyler ise H-1B’nin hâlâ varsayılan yol olduğunu düşünmek yerine alternatifleri değerlendirmelidir.
Bazı işverenler H-1B dilekçelerini sayısal kotanın dışında, yılın herhangi bir döneminde, kayıt ve kura olmadan sunabilir.
Bunlar arasında yükseköğretim kurumları, bu kurumlarla bağlantılı veya bu kurumlara bağlı kâr amacı gütmeyen kuruluşlar, kâr amacı gütmeyen araştırma kuruluşları ve kamu araştırma kurumları yer alır. Kotadan muaf bir işvereni içeren eş zamanlı istihdam düzenlemeleri de önem taşıyabilir.
Akademik, araştırma veya bağlantılı kâr amacı gütmeyen kurumlarda çalışan kişiler, bu tür istihdam olağan yıllık kayıt ve seçim sürecine tabi olmadığından kotadan muaf H-1B imkânının bulunup bulunmadığını erken aşamada belirlemelidir.
Kuraya bağlı bir plana bağlanmadan önce aşağıdakilerden herhangi birinin sizin için geçerli olup olmadığını belirlemekte fayda var:
Bu sayfa Ekim 2026 başı itibarıyla günceldir; yalnızca genel bilgi sunar ve hukuki danışmanlık niteliği taşımaz. H-1B ücretlerine ilişkin durum süregelen federal davalara bağlıdır ve değişebilir.
Amerika göçmenlik hizmetleri, Celiksoy Law Firm, PC (San Diego, CA, ABD) tarafından sunulmaktadır.
Şu anda uygulanmıyor. Eylül 2025 tarihli başkanlık kararnamesiyle getirilen 100.000 dolarlık ödeme, ödeme şartını iptal eden federal mahkeme kararlarının ardından şu anda tahsil edilmemektedir. Hükümetin temyiz başvurusu sürdüğünden durum değişebilir. İşverenler güncel şartları başvurudan hemen önce teyit etmelidir. Bundan ayrı olarak, 25 Ağustos 2026’da DHS kotaya tabi H-1B dilekçeleri için 103.265 dolarlık bir ücret önerdi. Bu yürürlükteki bir başvuru ücreti değil, önerilen bir kuraldır ve nihai kural yürürlüğe girmedikçe ödenecek bir ücret olarak değerlendirilmemelidir.
O mali yıl için kotaya tabi bir dilekçe sunamazsınız. Seçenekler arasında kotadan muaf istihdam, O-1A veya L-1 gibi başka bir kategori, mümkünse OPT veya STEM OPT ile F-1 gibi mevcut bir statüde kalmaya devam etmek ya da işveren için ABD dışında çalışmak yer alır. Bunları sonuçlardan sonra değil önce değerlendirmek size daha geniş bir hareket alanı sağlar.
Hayır. H-1B, dilekçenin ABD’li bir işveren tarafından sunulmasını ve Çalışma Koşulları Başvurusu taahhütlerinin verilmesini gerektirir. Vize sahibinin sahibi olduğu bir şirketi içeren düzenlemeler prensipte mümkündür; ancak vize sahibinin istihdamını kontrol edebilecek biriyle gerçek bir işveren-çalışan ilişkisi gerektirir ve yakından incelenir.
Genel azami kalış süresi altı yıldır; işlemde olan veya onaylanmış istihdama dayalı bir kalıcı oturum süreciyle bağlantılı belirli durumlarda bu sürenin ötesinde uzatma alınabilir. Kalıcı oturum planlamasının beşinci yılda değil, H-1B döneminin başında başlaması gerekmesinin nedeni bu hükümlerdir.
Evet; taşınabilirlik şartları karşılanıyorsa yeni işverenin sunacağı bir H-1B taşınabilirlik dilekçesiyle. Taşınabilirlik hükümleri uyarınca, belirli koşullara bağlı olarak genellikle onayı beklemeden, dilekçe usulüne uygun şekilde sunulduğunda yeni işverende çalışmaya başlayabilirsiniz. İstihdam koşullarındaki önemli değişiklikler bir değişiklik dilekçesi gerektirebilir.
H-4 çalışma izni yalnızca H-1B sahibinin kalıcı oturum süreciyle bağlantılı belirli durumlarda mümkündür. Kendiliğinden verilmez ve bu alandaki uygunluk kuralları değişikliklere konu olmuştur. Ailecek taşınmayı planlarken aile üyesinin çalışma iznini varsaymayın.
Pozisyonun H-1B şartlarını karşılayıp karşılamadığını ve kuraya alternatif olabilecek seçenekleri kayıt döneminden önce birlikte değerlendirebiliriz. Görüşme için randevu alabilir veya değerlendirme formunu doldurabilirsiniz.
