H-2B, ABD’li işverenlerin tarım dışı geçici işleri doldurmak üzere yabancı çalışanları ABD’ye getirmesine imkân tanır. İşveren odaklı bir kategoridir ve tek bir temel şart üzerine kuruludur: İşverenin söz konusu işe ihtiyacı geçici olmalıdır.
İşverenin, ihtiyacının dört kategoriden birine girdiğini göstermesi gerekir. Bu ayrım şekilsel değildir; her biri farklı biçimde kanıtlanır.
İşveren bu hizmet için geçmişte çalışan istihdam etmemiştir ve gelecekte de ihtiyaç duymayacaktır ya da olağan faaliyetleri dışında bir ihtiyaç doğuran kısa süreli, geçici bir olay söz konusudur.
Hizmet, bir olay veya düzen nedeniyle geleneksel olarak yılın belirli bir mevsimine bağlıdır ve tekrarlanan niteliktedir. Dönemin tanımlanabilir olması; ihtiyacın öngörülemez, değişken veya yıl boyu süren kesintisiz bir ihtiyaç niteliğinde olmaması gerekir.
İşveren bu hizmet için düzenli olarak daimi çalışan istihdam eder, ancak mevsimsel veya kısa süreli bir talep nedeniyle kadrosunu geçici olarak takviye etmesi gerekir ve geçici olarak eklenen çalışanlar olağan faaliyetin parçası hâline gelmeyecektir.
İşveren bu hizmet için daimi veya tam zamanlı çalışan istihdam etmemiştir ve zaman zaman kısa dönemler için geçici çalışanlara ihtiyaç duyar.
İstihdam süresi, işverenin belgelenmiş geçici ihtiyacına karşılık gelmelidir. Çoğu durumda geçici ihtiyaç bir yıl veya daha kısa bir süreyle sınırlıdır; ancak uygun bir tek seferlik ihtiyaç, ilgili kurallara bağlı olarak daha uzun bir süreyi destekleyebilir.
Bu ayrım, H-2B vizesinin kapsamını anlamak için çok önemlidir. Yeterli daimi personel bulamayan bir işverenin geçici bir ihtiyacı yoktur; doldurulması zor, kalıcı bir ihtiyacı vardır. Bu farklı bir sorundur ve çözümü H-2B değildir.
H-2B, mali yılın iki yarısı arasında altışar aylık dönemler hâlinde dağıtılan yıllık sayısal kotaya tabidir. Talep düzenli olarak arzı aşar ve başvuru zamanlaması büyük önem taşır.
Bazı yıllarda ayrı düzenlemelerle, genellikle kendi ek şartlarına tabi olan ilave kontenjanlar tanınmıştır. Belirli bir dönem için ilave kontenjan bulunup bulunmadığı varsayılmamalı, kontrol edilmelidir.
Bazı çalışan grupları kotadan muaftır; bunlar arasında mevzuatın öngördüğü belirli durumlarda geri dönen çalışanlar, bazı balık yumurtası işleyicileri ve ilgili dönemlerde Kuzey Mariana Adaları Topluluğu veya Guam’da çalışan kişiler yer alır.
H-2B süreci sırasıyla hem Çalışma Bakanlığı’nı hem de USCIS’i kapsar.
Başvuran ve nitelikli olan ABD’li çalışanların işe alınması gerekir; işe alım yükümlülüğü işe başlama tarihinden önceki belirli bir tarihe kadar devam eder.
H-2B, başvurunun ötesinde esasa ilişkin yükümlülükler de getirir. Bunlar arasında en az gereken ücretin ödenmesi, belirlenen dönemdeki çalışma saatlerinin belirli bir oranını kapsayan dörtte üç garantisi, bazı ulaşım ve geçim masraflarının karşılanması veya geri ödenmesi ve çalışanlardan yasaklanmış ücretler alınmaması yer alır.
Bu alanda denetimler aktif olarak yürütülmektedir. İşverenler bu yükümlülükleri evrak işi olarak değil, uyum şartları olarak ele almalıdır.
Bu sayfa Ekim 2026 başı itibarıyla günceldir; yalnızca genel bilgi sunar ve hukuki danışmanlık niteliği taşımaz.
Amerika göçmenlik hizmetleri, Celiksoy Law Firm, PC (San Diego, CA, ABD) tarafından sunulmaktadır.
H-2B, onaylanan geçici ihtiyaç süresi için verilir; tek seferlik ihtiyaçlar dışında bu süre genellikle en fazla dokuz aydır. Üç yıllık azami kalış süresine kadar uzatma mümkündür; bu sürenin sonunda çalışanın yeniden H-2B olarak kabul edilebilmesi için kesintisiz bir süre boyunca ülkeden ayrılması gerekir.
Hayır. Kalıcı bir pozisyon için eleman bulmakta zorlanmak geçici bir ihtiyaç değildir. H-2B, işverenin ihtiyacının kendisinin geçici, yani tek seferlik, mevsimsel, yoğun döneme bağlı veya aralıklı olmasını gerektirir. Süregelen işgücü açığı olan işverenlerin farklı bir stratejiye ihtiyacı vardır.
17 Ocak 2025 veya sonrasında sunulan H-2B dilekçeleri genel olarak herhangi bir ülkeden vize sahiplerini içerebilir. 2024 tarihli H-2 Nihai Kuralı, H-2B dilekçelerinin USCIS tarafından onaylanması için aranan DHS tarafından belirlenmiş ülke şartını kaldırmıştır.
Vizenin düzenlenmesi ise ayrı bir adımdır. Yurt dışında H-2B vizesine ihtiyaç duyan vize sahiplerinin ABD Dışişleri Bakanlığı’nın vize düzenleme şartlarını da karşılaması gerekir ve Dışişleri Bakanlığı’nın güncel yönergeleri H-2B vizeleri için belirlenmiş ülke uygunluğunu ele almaya devam etmektedir. USCIS ve Dışişleri Bakanlığı’nın yayımladığı yönergeler bu konuda tam olarak örtüşmediğinden, konsolosluk süreci gereken başvuru sahipleri işleme başlamadan önce güncel vize uygunluğunu ilgili ABD konsolosluğundan teyit etmelidir.
İşverenin uygun geçici ihtiyacı, Çalışma Bakanlığı’nın geçici işgücü sertifikası şartları ve I-129 Formu dilekçesinin onayına ilişkin şartlar dahil diğer H-2B şartları uygulanmaya devam eder.
H-2B çalışanının eşi ve 21 yaşından küçük bekâr çocukları genellikle H-4 aile üyesi statüsüne uygun olabilir. H-2B çalışanlarının H-4 statüsündeki aile üyelerinin ABD’de çalışma izni yoktur.
Hayır. H-2B geçici, göçmen olmayan bir kategoridir ve göçmen olmayan niyet gerektirir. H-2B’nin kendisi kalıcı oturuma doğrudan bir yol sağlamaz. Ancak H-2B statüsündeki bir kişi, ilgili kategorinin şartlarını bağımsız olarak karşılaması hâlinde istihdama veya aileye dayalı ayrı bir göçmen vizesi kategorisine uygun olabilir.
Mali yılın o yarısı için kotaya tabi bir H-2B çalışanı istihdam edemezsiniz. Öngörülebilir mevsimsel ihtiyaçları olan işverenler için altı aylık kontenjan dönemlerine göre planlama yapmak ve ilgili dönem için mevzuatın izin verdiği en erken tarihte başvurmak büyük önem taşır.
İhtiyacınızın geçici sayılıp sayılmayacağını ve başvuru takviminizi kota dönemlerine göre birlikte değerlendirebiliriz. Görüşme için randevu alabilir veya değerlendirme formunu doldurabilirsiniz.
